Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2022/9918 K.2025/2957

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın denetim süresi içerisinde 21.05.2017 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı aynen açıklanarak verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, ilk yargılamada savunması alınmadan hükmün kurulduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verildiğine, yalnızca şikayetçiler ve katılanın beyanlarına göre eksik inceleme ile verilen hüküm nedeniyle müvekkilinin mesleki itibarının zedelendiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR