Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/1209 K.2024/5808

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin 16.12.2015 tarihli 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için ilgilinin kendisine veya adına tebliğ yapılabilecek kimselere, belirtilen adreste kanunun gösterdiği usullere göre daha önceden bir tebligatın yapılmış olması gerekmekte olup, sanığın sorgusunda belirtmiş olduğu bu adresine daha önce her hangi bir geçerli tebligat yapılmamış olması nedeni ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulü ile;

Sanık hakkında kurulan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 123/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 18.11.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 18.11.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,