Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/175 K.2023/1606

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/447 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının a bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 7.500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 2....

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2014/248 Esas, 2015/447 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2019/13437 Esas, 2022/1182 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/378 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının a, b ve e bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 7.500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.12.2022 tarihli ve 2022/144779 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri, Kusura, eksik incelemeye ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre.

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1.Olay tarihinde katılan ...'nin çalıştığı . kargo şirketinde kolileri konteynıra yüklediği sırada konteynırın kaymasıyla kapıya sıkıştığı, kaza nedeniyle katılan hakkında aldırılan .Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 10/12/2014 tarihli raporunda katılanın vücudunda kemik kırıklarına neden olacak, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması şeklinde yaralandığı belirtilmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. 3. Dosyada mübrez ... güvenliği uzmanlarından alınan 25/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu, müştekinin tali kusurlu olduğu yönünde kanaat bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık hakkında isnat edilen suçun cezasının üst sınırı bakımından basit yargılama usulüne tabi olması ve bu hususta bir değerlendirme yapma zorunluluğu hasıl olduğundan mahkemece basit yargılama usulüne geçip geçmeme hususunda değerlendirme yapılmış;maddi gerçeğin genel hükümlere tabi yargılama ile ortaya konulabileceği anlaşıldığı gerekçesi ile genel yargılama usulü uygulanarak yargılamaya devam edilmiştir. A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Kusur ve Eksik İnceleme Yönünden Soruşturma aşamasında yaptırılan bilirkişi raporunun ve kovuşturma aşamasında hazırlanan heyet bilirkişi raporunun oluş, dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Zamanaşımı Yönünden Sanığa yüklenen suç yönünden 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, 09.09.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile kesildiği, 5237 sayılı TCK’nın 66/1(e)-2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen şekilde en fazla yarı oranında uzamasıyla hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR