Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2154 K.2025/4313

Kanunun 107/1, 43/1, 62/1, 52/2, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "...şantaja konu cep telefonu numarası ile görüntüdeki bayanın kullandığı iddia edilen telefon numarasının sanıkla bağlantısının bulunduğunun tespit edilemediği, görüntüdeki bayan şahsın kimliğinin tespit edilemediği,

sanığın müşteki ile husumetinin bulunmasının mahkumiyet kararı verilmesine yeterli olmadığı halde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılarak ...sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığından CMK 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçlardan AYRI AYRI BERAATİNE..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, müvekkilini cep telefonuna gelen mesaj içerikleri ile sonradan gönderdiği mesajda dikkate alındığında, açtığı tazminat davasının geri çekilmesine yönelik olduğu, HTS kayıtları dahil eksik inceleme ile karar verildiğini, sanığın eylemleri ile atılı suçları işlediğini ve sanığın şantaj ve Özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçlarından cezalandırılması amacıyla hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın sanığa açmış olduğu tazminat davasının bulunduğu, katılanın eskort bir kadınla cinsel ilişkiye girdiği anlara ait görüntüleri kaydettiren ve sonrasında katılanın kullanmış olduğu cep telefonuna ilgili videodan kesitler göndererek tazminat davasından vazgeçmezse katılana zarar vereceğini ima eden mesajlar gönderen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 107/1 ve 134/1-2c. maddelerindeki şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyetine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak katılana gönderilmiş olan mesajların geldiği cep telefonu numarasının sanık ile bir ilişiğinin tespit edilemediği, görüntü içeriğindeki kadının kimliğinin belirlenemediği bu suretle sanıkla birlikte görüntülerin kayda alınması için hareket edip etmedikleri hususunda bir araştırma yapılamadığı,

sanık ile katılan arasında daha öncesine dayalı husumet bulunmasının sanığın cezalandırılmasına yeterli olmayacağı nedeniyle sanığın üzerine atılı şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin kanaat uyandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Aydın