Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2240 K.2026/2717

Sanık hakkında Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 226/4, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100,00 TL cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay

14. Ceza Dairesince verilen 13.01.2015 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan TCK'nın 226/4, 62/1, 52/2, 53/1-2-3 ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100,00 TL cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içerisinde 01.05.2018 tarihinde sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine duruşma açılarak Yerel Mahkemece sanık hakkında müstehcenlik suçundan CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan TCK'nın 226/4, 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 100,00 TL cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; zamanaşımı süresinin dolduğuna ve düşme kararı verilmesi gerektiğine, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, yasal olmayan delillerin hükme esas alınamayacağına, suça konu CD ve DVD içerikleriyle sanığın ilgisinin bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 14. Ceza Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; kendisi tarafından işletilen iş yerinde yapılan arama sırasında ele geçirilen dijital materyaller üzerinde yapılan inceleme sonunda kadın kadına sevişme, anal ve grup ilişki görüntülerine yer verilen doğal olmayan cinsel davranışlarına ait görüntüler tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/4. maddesindeki müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 25.06.2020 tarihli ve 2018/18-461 Esas ve 2020/323 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK’nın 226/4. maddesindeki “doğal olmayan” kavramı, bireylerin cinsel yaşamının içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya toplumun geneli tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen iliskileri tanımlamaktadır.

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntüler tek başına bu kavram içerisinde değerlendirilemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, işlettiği iş yerinde yapılan arama sonrası Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulunun 06.02.2012 tarihli rapor içeriğine göre kadın kadına sevişme, anal ve grup ilişki görüntülerin yer aldığı CD ve DVD ele geçirilen sanığın sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 226/1-d maddesindeki müstehcen içerikli görüntüleri bunların satışına mahsus alışveriş yerleri dışında satışa arz etmek suretiyle müstehcenlik suçunu oluşturduğu ve bu maddeye göre cezalandırılması gerekirken aynı Kanun'un 226/4. maddesinden hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Antalya