KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2023/2417 E., 2026/3689 K.
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1942 E., 2022/1754 K
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 51/1-3 ve 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine, (B) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 52/4 ve 53/6. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 36.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 24 eşit taksitler halinde ödenmesine ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
767 kelime·4 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın yaya geçidine yakın mesafede 50 km hızla seyretmesi nedeniyle hakkında bilinçli taksir hükmünün uygulanarak verilen hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafiin temyiz sebepleri. Adli Tıp Kurumundan alınan raporun yetersiz olduğuna, ölenin olayda asli kusurlu, sanığın ise kusursuz olmasına rağmen temel cezada teşdit yapılmak suretiyle mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 13.05.2018 tarihinde saat 14:45 sıralarında, gündüz vakti, açık havada, meskun mahalde, sanığın, sevk ve idaresindeki 61... plakalı otomobil ile asfalt kaplama, düşeyde eğimsiz, yatayda düz, yüzeyi kuru, azami hız sınırı 50 km/s. olan ...
Caddesi üzerinde sol şeridi takiben...'tan Terminal Kavşağı istikametinde seyri sırasında, 14 metre platform genişliği olan, üç şeritli bölünmüş yolda, yolun sağındaki otobüs durağından yola girerek karşıdan karşıya geçiş yapmak isteyen yaya ...'a çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında ...'ın ölümüne neden olduğu olayda, hükme esas alınan 23.10.2018 tarihli ...
Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen rapora göre sanığın, 2918 Karayolları Trafik Kanunu'nun 52/1-b. maddesine aykırı olarak yönetimindeki otomobil ile meskun mahalde seyri sırasında yolun sağından yola girerek yolun büyük bölümünü kat etmiş bulunan ve yolu bitirmek üzere olan ölen yayaya karşı zamanında etkin tedbir almadığından; ölenin ise aynı Kanun'un 68/1-b-3. maddesine aykırı olarak olay yerine yakın mesafedeki yaya geçidini kullanmadığı,
kontrolsüzce yola girdiği ve geçiş hakkını otomobile bırakmadığından sanık ile ölenin eşdeğer kusurlu olduğu kabul edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve kusur izafesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak sanığın cezalandırılmasına ilişkin kanun maddesinin yanlış gösterilmesi,
eşdeğer kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sürücü belgesinin hükmolunan ceza ile orantısız olacak şekilde geri alınması nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.
Sanığın yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı göz önüne alındığında, sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sadece (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sanığa ait" ibaresinden sonra gelmek üzere ''(B) sınıfı" ibarlerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sivas