Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3763 K.2025/4555

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.01.2022 tarihli, 2019/1082 Esas, 2022/450 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 25.260,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan zamanaşımı nedeniyle düşme görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; süre tutum talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 04.12.1998 tarih ve 3332 sayılı kararı ile tescilli 3. derece doğal sit alanında kalan Çaykara ilçesi, ... Mevkindeki taşınmaz üzerine sanık tarafından (5x6) metre ebatlarında ahşap yapı inşa edildiğinin 22.07.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edildiği, anılan Kurul kararı ile ilan tutanaklarının dosya kapsamında mevcut olduğu, 06.01.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, süreklilik arz etmeyen geçici yapı nedeniyle sit alanının doğal yapısına zarar verildiğinin belirlendiği anlaşılmakla, Dairemizin 20.01.2022 tarihli, 2019/1082 Esas, 2022/450 Karar sayılı bozma ilamına uyularak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis ve 500 tam gün karşılığı adli para cezasından, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 indirim yapılması sırasında "2 yıl 6 ay hapis ve 416 tam gün adli para cezası" yerine hesap hatası sonucu "2 yıl 6 ay hapis ve 421 gün adli para cezasına" hükmedilmesi suretiyle suretiyle sanık hakkında yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çaykara Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi gereği, hükmün (2) numaralı bendinden "421 gün", (3) numaralı bendinden "421 gün" ve "25.260,00 TL", (5) numaralı bendinden "25.260,00 TL" ibarelerinin çıkartılması ile yerlerine sırasıyla, "416 gün", "416 gün", "24.960,00 TL", "24.960,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,