Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4798 K.2024/6299

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2020 tarihli, 2017/7244 Esas, 2020/6942 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak'ta bulunan mezarlık içinde sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın, mezarlığın 8 metreye 5 metre olan ve üzeri branda ile kaplı olan kısmında kazı yaparken görüldükleri, sanıklara belediye ya da mezarlıklar müdürlüğünde görevli olup olmadıklarının sorulduğu,

sanıkların görevli olmadıklarını, toprak seviyesinin indirilmesi için kazı yaptıklarını, bu hususta Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğüne başvuruda bulunduklarını ancak henüz kazı için belgelerinin bulunmadığını beyan ettikleri, olay yeri inceleme raporunda, mezarların üstünün branda ile kapatılmış olduğunun, alana girildiğinde 2,26 x 1,60 metre ebatlarında ve 1,95 metre derinliğindeki yerin kazılmış olduğunun, kazı toprağının dışarı çıkarılmadığının, tarihi mezar taşlarının devrilmiş ve zarar görmüş olduklarının tespit edildiği,

sanıklar ... ve temyiz dışı sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın, müdafileri huzurunda alınan benzer mahiyetteki kolluk beyanlarında, sanık ... ile günlük 50 TL yevmiye karşılığında anlaştıklarını, hayır için mezarlığın temizliğini yaptıklarını, define bulma amacıyla kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, temyiz dışı sanık ...’in olay günü diğer sanıkları mezarlıkta çalışırken görünce selam verdiğini, kendisini davet etmeleri üzerine yanlarına gittiğini, kazı yapmadığını ifade ettiği, temyiz dışı sanık ...’in ise, sanık ...’ı 7-8 aydır tanıdığını,

Ankara’da ikamet eden ve ismini ... olarak bildiği bir şahsın zaman zaman sanık ...’e para yollayarak mezarlıkta tadilat ve restorasyon yapmasını istediğini, sanık ...’in Vakıflar Bölge Müdürlüğünden çevre düzenlemesi ve mezarlığın etrafına tel örgü çekmek için izin aldığını, bu izin kapsamında sanık ... ile birlikte mezarlığın etrafını tel örgü ile çevirdiklerini, sanık ...’in anılan müdürlüğe bir proje sunduğunu, proje kapsamına dahil olan işler arasında mezarlığın 1,5 metre kadar toprağının alınması işinin de yer aldığını, ilgili müdürlük tarafından kendilerine şifahi olarak,

izin çıkmadan dahi restorasyon işlerine başlayabileceklerinin söylendiğini, bunun üzerine adı geçen diğer sanıklarla günlük yevmiye karşılığında anlaştıklarını, kendisinin temin ettiği kazı aletleri ile mezarıkta kazı yapıldığı sırada yakalandıklarını, define bulma amacıyla değil, toprak seviyesini indirmek için mezarlığın kazdığını beyan ettiği, temyiz dışı sanık ...’ın da beyanında, yaklaşık 1 sene önce İstanbul’a geldiğinde dava konusu mezarlığı gördüğünü ve o tarihte mezarlığın çöp ve pislik içinde olduğunu, mezarlığı temizleyebileceğine karar verip Vakıflar Bölge Müdürlüğüne müracaat ettiğini,

çevre düzenlemesi ve tel örgü çekmek için izin aldığını, daha sonra diğer işler için proje hazırlamaya başladığını, ancak henüz kazı ve tadilat yapmak amacıyla izin alamadığını, çevre düzenlemesi yaparken izinsiz kazı mı yapıyorsunuz diye mahallelinin sorular sorduğunu, diğer sanıkları kazı yapmaları için kendisinin göndermediğini, onlara para vermediğini, sanık ...’e mezarlık içindeki çöpleri toplatmak üzere işçi tutması için çeşitli tarihlerde para gönderdiğini, mezarlıkta kot farkı olduğundan kazı yapmak için İslami Eserler Müzesi’nden izin alındıktan sonra bir görevli refakatinde kazı yapılacağı bilgisini aldığını,

ancak bu hususu sanık ...’e söylemediğini beyan ettiği, sanıkların duruşmada alınan savunlarında da atılı suçlamayı kabul etmeyerek, alınan izinler çerçevesinde hayır amacıyla mezarlıkta temizlik işi yaptıklarını ifade ettiklerinin anlaşıldığı, temyiz dışı sanık ... tarafından Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğü’ne sunulan dilekçe ile talep edilen işler listesinde, ada içine atılacak çöplerin engellenmesi için balık ağı tipinde çatı yapımı, anahtarla açılan kapı yapımı, duvar üstüne demir çevre yapımı, kalebodurların temizlenmesi, iç kısmın çiçeklendirilmesi, çöp konteynırı konulması işlerinin yer aldığı,

anılan dilekçeye istinaden sanığa hitaben gönderilen 20.02.2013 tarihli yazıda, taleple ilgili olarak hazırlanacak projenin ilgili Koruma Bölge Kurulunca onaylanmasından sonra yapılabileceğinin belirtildiği, bunun üzerine sanığın tekrar dilekçe vererek, raporun hazırlanması sürecinde mezarlığa çöp atılmaması için ağ çekilmesi hususunda izin talep ettiği, Vakıflar Genel Müdürlüğü İstanbul 1. Bölge Müdürlüğü tarafından Hayır Hizmetleri Şube Müdürlüğü’ne gönderilen 25.02.2013 tarihli yazı ile proje onaylanana kadar mezarlık alanına ağ çekilmesinde sakınca bulunmadığının bildirildiği,

bu bağlamda temyiz dışı sanık ...’a dava konusu mezarlıkta her ne sebeple olursa olsun kazı yapılabilmesi için verilmiş bir iznin bulunmadığı, dosya kapsamında mevcut fotoğraflar incelendiğinde, mezarlıkta 2 metre kazı yapmayı gerektirecek bir kot farkının bulunmadığı gibi sanıkların üzeri branda ile kapatılan yerde böyle bir derinlikte kazı yapmak suretiyle hayır için temizlik yaptıkları yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı değerlendirildiğinde, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda sanık ...'un atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,