Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4970 K.2024/2954

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.10.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına,

takdiren sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı yönünde karar verilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemi hakkında hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; sübuta, eksik incelemeye, trafik güvenliğini tehlikeye sokmadığına, aynı anda gerçekleşen suçlara ilişkin dosyaların birleştirilmesine karar verilmesi ve yeniden yargılamanın başlaması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde iken çift taraflı yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasına neden olduğu ve yapılan alkol ölçümünde 1,54 promil alkollü olduğunun belirlendiği olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2.

Maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.09.2022 tarihli ilâmıyla; basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece uyma kararı verildikten sonra takdiren sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı yönünde karar verilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/345 Esas-2011/1372 Karar sayılı ilamı sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede tekerrüre esas alınan ilam yönünden Mahkemesince uzlaşma usulü uygulanarak,

05.09.2018 tarihli ek karar ile mezkur hükmün tüm neticeleriyle birlikte ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, uzlaşmanın sağlanması nedeniyle anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ayrıca sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/482 Esas, 2014/374 Karar sayılı ilamındaki tehdit suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün de, 31.10.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla;

bu ilamların tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle başka tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Ünye