Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5229 K.2024/476

Trafik kazası olayı sebebiyle yapılan soruşturma evresi sonunda Niğde Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.02.2022 tarihli ve 2021/5533 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Niğde Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.03.2022 tarihli ve 2022/1480 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 gün ve 94660652-105-51-21491-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60932 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/60932 sayılı Kanun yararına bozma isteminin.

"Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki ... ile müşteki ve mağdurun içinde bulunduğu aracın çarpıştığı, yaralanma durumuna ilişkin müşteki ve mağdur hakkında 26/02/2021 tarihinde geçici hekim raporu düzenlenen ve kesin rapor temin edilmeyen olayda, mağdur ve müştekide yaralanmanın bulunmaması ve suç işlendiği hususunda yeterli delil olmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, somut olayda müşteki ve mağdurun yaralanması bakımından kesin doktor raporu aldırılması,

ayrıca trafik bilirkişisinden kusur durumuna ilişkin rapor alınıp, işbu bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasında çelişki vaki olduğu takdirde Adli Tıp Trafik İhtisas Kurulundan da rapor temin edildikten sonra değerlendirilme yapılarak, suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın ortada Yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

2. Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki ... ile müşteki ve mağdurun içinde bulunduğu aracın çarpıştığı, yaralanma durumuna ilişkin müşteki ve mağdur hakkında 26/02/2021 tarihinde geçici hekim raporu düzenlenen ve kesin rapor temin edilmeyen olayda, mağdur ve müştekide yaralanmanın bulunmaması ve suç işlendiği hususunda yeterli delil olmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, somut olayda müşteki Sıddıka Aydın'ın kaza tarihinde 26 haftalık gebe olup röntgenin çekilmediği ve müşteki bakımından kesin doktor raporu aldırılması gerektiği,

ayrıca trafik bilirkişisinden kusur durumuna ilişkin rapor alınıp, işbu bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasında çelişki vaki olduğu takdirde Adli Tıp Trafik İhtisas Kurulundan da rapor temin edildikten sonra değerlendirilme yapılarak, suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR