Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5235 K.2024/1929

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53 ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri gereğince 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Karadeniz Ereğli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2022 tarihli ve 2021/325 esas, 2022/128 karar sayılı kararının 06.05.2022 tarihinde itiraz edilmediğinden kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-67-27474-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/59308 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/59308 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30/11/2021 tarihli ve 2021/33607 esas, 2021/28141 karar sayılı ilâmında yer alan "Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

İtiraz konusu dosyada; sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamın terör örgütüne üye olmak suçu olduğu ve örgüt suçundan hakkında mahkumiyet kararı verilen ve bu kararının kanuni sonucu olarak hükmolunan cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilen sanığın;

ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı bu nedenle sanık ......'in ikinci kez mükerrir olmadığı ancak örgüt suçuna ilişkin önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, Karadeniz Ereğli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2022 tarihli kararında ikinci defa tekerrüre esas alınan Zonguldak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2015 tarihli ve 2014/72 esas, 2015/26 sayılı ilamında sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkûm olduğu ve örgüt suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve bu kararının kanuni sonucu olarak hükmolunan cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilen sanığın; ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı, bu nedenle sanık ...'ın ikinci kez mükerrir olmadığı,

ancak örgüt suçuna ilişkin önceki mahkûmiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir..." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesinde; "...(9) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir..." , 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/4. maddesinde "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını,

süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." ve 5275 sayılı Kanun'un 108/1-c maddesinde "(1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan; ..c) Süreli hapis cezasının dörtte üçünün, İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir. " şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

3.İncelenen somut olayda; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2 ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri gereğince 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Karadeniz Ereğli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2022 tarihli ve 2021/325 esas, 2022/128 sayılı kararının 06.05.2022 tarihinde itiraz edilmediğinden kesinleştiği anlaşılmaktadır. 4. Buna göre; sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamın terör örgütü üyesi olma suçu olduğu ve eylemin kanuni sonucu olarak hükmolunan cezanın TCK'nın 58/9. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirildiği,

ilk suçunun özel tehlikeli suçluluk olmasına dayanılarak infaz rejimi belirlenmesinin tekerrür sayılamayacağı bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olmadığı ancak örgüt suçuna ilişkin önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihine göre tekerrüre esas olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından inceleme konusu dosyada tekerrür şartları bulunmakta ise de, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2022 tarihli ve 2021/325 esas, 2022/128 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d. bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.