Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5245 K.2024/1044

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve Muhiyettin Korkunç hakkında yapılan soruşturma sonunda İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04.10.2022 tarihli ve 2022/14954 soruşturma, 2022/8902 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İskenderun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/3134 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 gün ve 94660652-105-31-1326-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59282 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/59282 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Somut olayda, şüpheli ...'nun 06 CEY 953 plakalı aracıyla seyir halindeyken müteveffa ...'ın idaresindeki ... plakalı ... ile çarpışması sonucu aynı ... içerisinde bulunan ... ve Güner Cömert'in vefat ettiği, yine aynı ... içerisinde bulunan Gülizar Çoğan ve Güllü Çekiç'in yaralandığı, dosya içerisinde yer alan trafik kazası tespit tutanağına göre müteveffa ...'ın kusurlu olduğu, şüpheli ...'nun ise kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği, 04/10/2022 tarihli trafik bilirkişi raporunda ... plakalı ... sürücüsü müteveffa ...'ın asli kusurlu olduğu ve şüpheli ...'nun da kusurunun bulunmadığının belirtildiği,

kazanın hemen ardından ... plakalı aracıyla müteveffa ...'ın üzerinden geçtiği iddia olunan ... sürücüsü şüpheli Muhiyettin Korkunç hakkında raporda herhangi bir değerlendirmenin yapılmadığı, anılan raporda müteveffa ...'ın dışında bir kimsenin kusurunun bulunmadığından bahisle İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402, esas, 2013/19286 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi,

hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu,

bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 23/01/2019 tarihli ve 2018/5590 esas, 2019/1040 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere somut olayda sadece tek bir trafik bilirkişisince düzenlenmiş bilirkişi raporunun soruşturma dosyasında mevcut olduğu, Adlî Tıp Kurumu'ndan tarafların kusur durumlarının belirlenmesi amacıyla rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki şartlar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki düzenlemeler dikkate alındığında, 2.İnceleme konusu somut olayda,

11.09.2022 tarihinde 19:30 sıralarında Hatay Belen devlet karayolu Kıcı mahallesinde şüpheli sürücü ... sevk ve idaresindeli 06 CEY 953 plakalı otomobil ile Topboğazı istikametinden Belen ilçesi istikametine seyir halinde iken ölen sürücü ...’ın sevk ve idaresindeli ... plakalı otomobili ile Kıcı mahallesinden gelip Hatay istikametine dönüş yasağı olan yerden dönmeye çalıştığı esnada çarpışmak suretiyle ... içerisinde ... ve Güner Cömert'i vefat ettiği, aynı ... içerisinde bulunan Gülizar Çoğan ve Güllü Çekiç'in yaralandığı,

kaza akabinde tutulan kaza tespit tutanağına göre şüpheli ...'nun kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının belirlendiği, soruşturma aşamasında alınan 04.10.2022 tarihli trafik bilirkişisinden alınan rapora göre, şüpheli ...'nun kusurunun bulunmadığı, ölen sürücünün asli kusurlu olduğunun belirlendiği, soruşturma evresinde alınan tanık beyanları ile ölen ...'ın üzerinden ... plakalı aracı ile geçtiği iddia olunan şüpheli Muhiyettin Korkunç hakkında alınan bilirkişi raporunda değerlendirme yapılmadığı, şüphelilerin savunmalarının içeriklerinin birbirlerinden farklı olduğu,

dosya kapsamında tek bir trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun mevcut olduğu, Adli Tıp Kurumu'ndan tarafların kusur durumlarının belirlenmesi amacıyla rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İskenderun