Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5255 K.2023/5895

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeden 20.07.2021 tarihinde kesinleştiği, sanığın 19.04.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtaya ait olması karşısında, yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un “Eski Hâle Getirme” başlıklı 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında; kusuru bulunmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme isteminde bulunabileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında; kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Temyiz istemine konu kararda, “...sanığın yokluğunda kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde mahkememize hitaben verilecek bir dilekçe veya Zabıt Katibine beyanda bulunmak suretiyle Yargıtay’da temyiz yolu açık olmak üzere ...” şeklinde, başvurulacak Yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şekli anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterildiğinden ve sanık tarafından bu konuda bir itiraz da ileri sürülmediğinden, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmelidir.

Mahkemenin duruşma zabıtları incelendiğinde; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın dosya kapsamında bilinen adresine 03.07.2021 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapıldığı ancak tebliğ mazbatasında muhtarın ya da yetkili başka bir kişinin imzasının bulunmadığı, bu haliyle gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğinin sağlanmadığı anlaşılmakla birlikte;

sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elde edilen adli sicil kaydında temyize konu mahkûmiyet hükmünün 23.03.2022 tarihinde infaz edilmiş olduğu görüldüğünden sanığın yokluğunda verilen karardan haberdar olduğu tespit edilmekle.

Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli, 2021/290 Esas, 2021/528 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun şekilde tebliği sağlanmamış ise de sanığın yokluğunda verilen karardan haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık, eski hale getirme talebinde bulunmuş ise de;

yasal koşulları bulunmayan eski hale getirme ve vaki temyiz itirazlarının 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 19.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,