Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5596 K.2023/5129

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Trabzon

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 18.09.2018 tarihli ve 2016/12054 Esas, 2018/8317 Karar sayılı ilâmıyla özetle; kusur durumuna ilişkin değerlendirme yapılırken sanığın 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlı bilinçli taksir düzeyinde sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin bozma kararı üzerine Trabzon

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/687 Esas, 2018/663 Karar kararı ile Dairemizin bozma kararına direnilmesi ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 4. Trabzon

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/687 Esas, 2018/663 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/4511 Esas, 2019/11209 Karar sayılı ilâmıyla özetle; dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine, karar verilmiştir. 5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 10.02.2022 tarihli ve 2019/12-652 Esas, 2022/80 Karar sayılı ilâmıyla özetle.

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün birden fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasında bilinçli taksir şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir. 6. Trabzon

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/712 Esas, 2023/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.08.2023 tarihli ve 2023/84489 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kusur tayinine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Yerel Mahkemenin Kabulü 1. Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde.

"Alkollü olmayan sanığın, gündüz saatlerinde sevk ve idaresindeki otomobil ile sokak vasfındaki yolda seyir hâlindeyken cadde vasfındaki, iki şeritli, tek yönlü, asfalt kaplama, yağış nedeniyle ıslak yola çıkış yapmak için aracını sağ tarafına doğru yönlendirdiği sırada giriş yaptığı cadde üzerinde katılan ...’in idaresindeki motosiklete çarpması neticesinde motosiklet sürücüsü katılan ... ile bu motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan 9 yaşındaki katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda;

havanın yağışlı ve yolun ıslak olduğunu göz önünde bulundurmaksızın dikkatsiz şekilde ... kullanan, kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamadan ve geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkı vermeyerek ana yolda seyir hâlinde bulunan katılanın idaresindeki motosiklete yandan çarpması nedeniyle asli ve tam kusuru olan sanığın, aşırı süratli ve tehlikeli şekilde ... kullandığına dair delil bulunmadığı gibi, ... kullanmayı bilmediği de ileri sürülmediği anlaşılmakla meydana gelen neticeyi öngörmesi gerektiği hâlde gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek öngöremediği,

dolayısıyla bilinçli taksir halinin bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın eyleminin taksirle gerçekleştiği kabul edilerek sanığın üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebep olma suçu sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir. 2. Kaza tespit tutanağı ve eki kroki dosya kapsamında mevcuttur.

3. Katılanlar hakkında düzenlenen 07.10.2013 tarihli Trabzon Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Kanuni Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporunda; katılanların yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

4. Dosya kapsamında yer alan, 30.12.2014 tarihli trafik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; sanığın kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamaması, geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemesi ve sürücü belgesiz ... kullanması sebebiyle birinci derecede asli kusurlu olduğu, katılanın kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. 5. Katılanın sanık hakkında şikayetçi olduğu, uzlaşmayı kabul etmediği ve katılma talebinde bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden. Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen kusur durumuna ilişkin raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon