Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5843 K.2025/1650

Özel hayatın gizliliğini ihlâl etme ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 123 ve 62.(2 kez) maddeleri gereğince sırasıyla 10 ay hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2013 tarihli ve 2013/51 Esas, 2013/188 Karar sayılı kararının 17.06.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 05.07.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanunun 134/1-2, 123 ve 62.(2 kez) maddeleri gereğince sırasıyla 10 ay hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/2287 Esas, 2021/2656 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesini takiben, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılaması sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanunun 134/1-2, 123 ve 5271 sayılı Kanunun 251/3. maddeleri uyarınca 9 ay hapis ve 2 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararının kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 94660652-105-20-30803-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86691 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86691 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken,

bu hususa riayet edilmeyerek temel cezalar belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereğince önceden uygulanan takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadan karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek,

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, yasal zorunluluk hali de bulunmadığı halde denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek önceki hükümde değişiklik yaparak,

açıklanması geri bırakılan hükümle birlikte ayrıca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca basit yargılama usulü uygulayarak hükümlü hakkında verilen cezada 1/4 oranında indirim yapılmasına ilişkin karar aleyhine 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca Kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve2021/740 Esas, 2022/40 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanunun 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,