Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5863 K.2025/2813

Ⅰ.Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi,

Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2015/576 Esas 2016/335 Karar sayılı kararında sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının kararı konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden temyiz etmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin yalnızca bu iki suçtan kurulan hüküm yönünden bozma kararı verildiği, dolayısıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle bozma kararı sonrasında hırsızlık suçundan yeniden kurulan hükmün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Ⅱ.Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi,

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2.Mala Zarar Verme Yönünden

Sanık hakkında düzenlenen 15.07.2015 tarihli iddianamede mala zarar verme suçuna ilişkin bir sevk ve anlatım bulunmadığı ve bu suçtan açılmış bir dava olmadığı hâlde yargılama yapılarak mahkûmiyet hükmü kurulması,