Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/5951 E. , 2024/2773 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/507 E., 2022/31 K. İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞ
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/5951 E. , 2024/2773 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/507 E., 2022/31 K. İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın anılan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2021 tarihli ve 2021/392 esas, 2021/584 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine genel hükümlere göre devam edilen yargılama sonunda, sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2 maddesi uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Ordu 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/507 esas, 2022/31 sayılı kararının istinaf edilmeden 01.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25/07/2023 gün ve 94660652-105-52-10872-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB 2023/89851 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB- 2023/89851 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/2. maddesinde yer alan “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan " Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan suça ilişkin olarak savunma alınmadan mahkumiyet hükmü kurulamayacağı halde, mahkemesince genel hükümler uyarınca yapılan yargılamada sanığın savunmasının alınmadığı ve bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.'' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.Sanığın, 2.35 promil alkollü olarak aracı ile seyir halindeyken trafik kontrolünde yakalandığı olayda, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2 ve 53/1.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenilerek kamu davasının açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda basit yargılama usulü uygulanarak atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarihli ve 2021/392 esas, 2021/584 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine genel hükümlere göre devam edilen yargılama sonunda, sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 179/2 maddesi uyarınca 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/507 esas, 2022/31 sayılı kararı istinaf edilmeden 01.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir. 2.5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesinde yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemelere yer verilmiştir. 3.İnceleme konusu hükümde, ilgili düzenlemeler ile belirtilen istisnai durumlar dışında sanığın savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı nazara alındığında, dosya kapsamına göre mahkemesince genel hükümlere göre yapılan yargılamada sanığın atılı suça ilişkin savunmasının alınmadan, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/507 esas, 2022/31 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.