Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5953 K.2024/2782

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasını anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Konya

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2021/915 esas, 2022/825 sayılı kararının 13.02.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.07.2023 gün ve 94660652-105-42-9152-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90110 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90110 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Sanık hakkında, 2,30 promil alkollü şekilde araç kullanarak maddi hasarlı trafik kazası yapması akabinde olay yerine gelen görevli polis memurlarına karşı direnmesi üzerine hakkında kamu davası açılarak alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyetine karar verilmiş ise de.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır...b) 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 13 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 15 inci maddesinin birinci,

ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen suçlar..(11) Suçun iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz.

(Ek cümle:8/7/2021-7331/22 md.) Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, Somut olayda, sanığın seri muhakeme usulüne tabi olan alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçunu seri muhakeme usulüne tabi olmayan görevi yaptırmamak için direnme suçu birlikte işlediğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanık üzerine atılı suçların ayrı suç işleme kastıyla işlendiği ve birlikte işlenemeyeceği hususu nazara alındığında,

seri muhakeme usulunün sonuçları itibarıyla maddi hukuka ilişkin olduğu ve sonuç cezayı etkileyeceği, seri muhakeme usulünün uygulanmasının da sanığın lehine olduğu anlaşıldığından, seri yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda Mahkemesince bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır...b) 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 13 üncü maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ile 15 inci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen suçlar..(11) Suçun iştirak hâlinde işlenmesi durumunda şüphelilerden birinin bu usulün uygulanmasını kabul etmemesi hâlinde seri muhakeme usulü uygulanmaz.

(Ek cümle:8/7/2021-7331/22 md.) Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenlemelere yer verilmiştir.

2.İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde. 25.09.2021 tarihinde saat 00.57 sıralarında 2.30 promil alkollü olan sanığın aracı ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, trafik kazası sebebiyle olay yerine trafik ekiplerinin intikal ettiği, sanığın trafik ekiplerine zorluk çıkarması üzerine polis memuru olan müştekilerin olay yerine çağrıldığı ve sanığın müşteki olan polis memurlarına hitaben "beni götürecek adamın a.

Koyarım" şeklinde tehdit ettiği ve eliyle müştekileri itekleyerek müştekilerin basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yarandıkları olayda, sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.12.2021 tarihinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 18.02.2022 tarihinde ise trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ayrı ayrı iddianame tanzim edilerek kamu davasının açılması üzerine Konya 17.Asliye Ceza Mahkemesince 21.02.2022 tarihinde sanık hakkında açılmış olan kamu davalarının arasında hukuki,

fiili ve şahsi irtibat bulunduğundan bahisle birleştirme kararı verildiği ve Konya 17.Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 6 ay 7 gün hapis, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise 8 ay 10 gün hapis cezasının verildiği, hapis cezalarının 13.02.2023 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın üzerine atılı bulunan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu ile görevi yaptırmamak için direnme suçunun ayrı zamanlarda ve ayrı suç işleme kastıyla işlendiği ayrıca bu suçların birlikte işlenemeyeceği hususu nazara alındığında, sanığın üzerine atılı bulunan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulüne tabi olmayan başka bir suçla birlikte işlenmediği anlaşılmakla, sanık hakkında seri yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda Mahkemesince bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Konya