Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6171 K.2025/5311

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın ilk tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile ilk koruma tedbiri bakımından 4.594,66 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata 02.04.2013 tarihinden, ikinci koruma tedbiri bakımından 26.662,50 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata 08.05.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminat eksik olduğundan ilk koruma tedbiri için 11.500,00 TL'ye, ikinci koruma tedbiri için 49.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine ilişkin kararın, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.04.2023 tarihli kararıyla bozulması üzerine,

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile ilk koruma tedbiri bakımından 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminata 02.04.2013 tarihinden, ikinci koruma tedbiri bakımından mahsup edilen kısım için 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminata 08.05.2017 tarihinden, mahsup edilmeyen kısım bakımından 15.991,68 TL maddi, 45.000,00 Tl manevi tazminatın 08.05.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, mahsup nedeniyle makul tazminata hükmedilmesi gerekirken eksik tazminata hükmedildiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat şartlarının oluşmadığını, davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk derece Mahkemesince; davacının tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/118 Esas, 2019/152 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının kasten öldürme suçundan yargılandığı, infaz tarihleri bakımından 31.03.2013 - 24.09.2013 tarihleri arasında 177 gün ve 08.05.2017- 25.10.2018 tarihleri arasında 535 gün gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama üzerine beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı tutukluluk süresinin infaz gördüğü, davacının tutuklu kaldığı 31.03.2013-24.09.2013 tarihleri bakımından, Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/103 Esas – 2007/21 Karar sayılı ceza dosyasındaki mahkumiyetinden aynı mahkemenin 26.03.2014 tarihli ek kararı ile mahsubuna karar verildiği, 09.05.2017-25.10.2018 tarihleri bakımından, Kayseri

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1295 Esas – 2015/239 Karar sayılı ceza dosyasındaki mahkumiyetinden aynı mahkemenin 14.01.2019 tarihli ek kararı ile 231 gün için mahsubuna karar verildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek ve bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR