Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2023/6485 E. , 2025/2575 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/278 E., 2023/904 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yön
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2023/6485 E. , 2025/2575 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/278 E., 2023/904 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız koruma tedbirleri nedeniyle 1.500.000,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın 17.11.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddinin hukuka aykırı ve gerekçesiz olduğuna, davacı hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün kesinleştiğine, davacının fazladan infaz kurumunda kaldığına, tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ve davanın kabulüne karar verilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/53 Esas – 2013/91 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 21.660,00TL adli para cezasına, resmi belgede sahtecilik suçundan ise 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin verilen mahkumiyet kararının 04.10.2017 tarihinde kesinleştiği, davacının 18.11.2017 tarihinde bu iki cezanın infazına içtimalı olarak başladığı, 14.10.2018 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne sevk olduğu, denetim yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle 04.09.2020 tarihinde Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumuna giriş yaptığı, davacının dolandırıcılık suçuna ilişkin verilen 3 yıl 4 ay hapis cezası kararına karşı olağanüstü itiraz yoluna gidildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2018/15-372 Esas, 2021/258 Karar ve 08.06.2021 tarihli kararıyla itiraz kabul edilerek, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden verilen mahkumiyet kararının bozulduğu ve infazın durdurulmasına karar verildiği ve bu ilama ilişkin kayıtların kapatıldığı, davacı hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin hapis cezası için 11.06.2021 tarihinde müddetname düzenlendiği, davacının Sakarya İnfaz Hakimliğinin 2021/5161 esas 2021/5278 karar sayılı 18.06.2021 tarihli şartlı tahliye kararı ile 04.09.2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine karar verildiği, davacının cezaevinde kaldığı sürenin temyiz incelemesi neticesinde kesinleşen resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hükümlü olarak yatmış olduğu anlaşılmakla kesinleşmiş bir beraat kararı bulunmadığı ve davacının resmi belgede sahtecilik suçundan hükmedilen cezadan fazla olarak infazının yapılmadığı göz önüne alınarak CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.