Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6809 K.2024/1515

Başsavcılığınca verilen 22/04/2022 tarihli ve 2022/1365 soruşturma, 2022/3111 sayılı kararı ile şüpheli hakkında taksirle öldürme suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İstanbul Anadolu 8.Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/06/2022 tarihli ve 2022/5179 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.11.2023 tarihli ve 94660652-105-34-13825-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/119485 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/119485 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, olay günü TEM Kuzey Yolu Fatih Sultan Mehmet Köprüsü girişinde, maktulün sevk ve idaresindeki 34 FV 0536 plaka sayılı aracı ile seyir halinde iken aynı istikamette duraklama halinde bulunan şüphelinin sevk ve idaresindeki 34 EVB 924 plaka sayılı araca arkadan çarpması sonucunda şüphelinin maktulün ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda.

23/01/2022 tarihli kaza tespit tutanağına göre şüphelinin; yerleşim birimleri dışındaki kara yolunda zorunlu haller dışında taşıt yolu üzerinde duraklama yasağı ile kavşaklar, tüneller, köprüler ve bağlantı yollarında ve buralara, yerleşim birimleri içinde 5 metre ve yerleşim birimleri dışında 100 metre mesafede duraklama yasağına uymadığı gerekçesiyle kusurlu bulunduğu, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 24/03/2022 tarihli raporunda ise şüphelinin kusursuz, maktulün asli kusurlu olduğunun belirtildiği, raporlar arasında açık çelişki oluştuğu anlaşılmakla, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110 esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hâkimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu,

kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği, gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; olay günü TEM Kuzey Yolu Fatih Sultan Mehmet Köprüsü girişinde, ÖLEN Naim idaresindeki 34 FV 0536 plaka sayılı minibüs ile seyir halinde iken aynı istikamette ön ilerisinde yol üzerindeki çalışma görevi gereği duraklama halinde bulunan şüphelinin sevk ve idaresindeki 34 EVB 924 plaka sayılı kamyona arkadan çarpması sonucunda Naim’in öldüğü olayda.

23/01/2022 tarihli kaza tespit tutanağına göre şüphelinin; yerleşim birimleri dışındaki kara yolunda zorunlu haller dışında taşıt yolu üzerinde duraklama yasağı ile kavşaklar, tüneller, köprüler ve bağlantı yollarında ve buralara, yerleşim birimleri içinde 5 metre ve yerleşim birimleri dışında 100 metre mesafede duraklama yasağına uymadığı gerekçesiyle kusurlu bulunduğu,

Adli Tıp Raporuna göre ise şüphelinin idaresindcki kamyon ile ikaz ışıkları çalışır vaziyetle gorevi geregi yol üzerinde duraklama halinde oldugu csnada gerisinden gelen ölen idaresindcki aracın çarpmasına maruz kaldığı olayda şüpheliye atfı kabil kusuru bulunmadığının belirtildiği, dosyada bulunan cd inceleme tutanağına göre "sülüsyon aracının dörtlülerini yakarak köprünün 2.şeridinde 64 sn kadar durduğu o esnada arkasında gelen aracın sülüsyon aracına çarptığının görüldüğü" belirtilmiş olup;

kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için tarafların kusur durumuna ilişkin rapor alındıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,