Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6811 K.2025/4548

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/8 Esas, 2017/204 Karar sayılı kararının, kanun yararına bozulması istemi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi. "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır.

Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2023 tarihinde yürürlüğe giren ve Tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümünün. "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 2. maddesinde.

"İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir.", 4. maddesinde. "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır.

Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.". 5. maddesinde.

"Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükümleri yer almaktadır.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.04.2024 tarihli ve 2024/Bşk-1 Esas, 2024/21 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 2023/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında incelemeye konu dosyada, Dairemizce 21.10.2016 tarihli ve 2016/7328 Esas, 2016/12072 Karar sayılı karar ile bilinçli taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verildiği ve bu suçun daha önce bozma kararını veren Dairemizin görevine giren bir suç ile birlikte geri gelmediği gözetildiğinde, kanun yararına bozma istemine konu olası kastla öldürme suçu için İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/8 Esas,

2017/204 Karar sayılı kararındaki kanunî nitelendirmeye göre İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/8 Esas, 2017/204 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 27.01.2023 tarihli ve 32086 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından,