Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/907 K.2024/5377

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay

4. Ceza Dairesince verilen 17.05.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin yeterince değerlendirilmediğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sevk ve idaresindeki araba ile bir kaç kez katılanların yanına gelerek sözlü tacizlerde bulunduğu kabul edilen sanığın, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de,

sanığın eylemlerinin bir bütün halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve hakkında bu suç yönünden kesinleşmiş hüküm bulunduğu gözetilerek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu açısından sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE