Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1514 K.2024/5324

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: ;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 1.000,00 TL maddi, ıslah ile 70.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin bozma üzerine kısmen kabulüne ile 7.664,72 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararının, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.11.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davanın kısmen kabulü ile 7.664,72 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemece usul ve yasaya aykırı karar verildiğini maddi tazminatın eksik araştırma yapılarak karar verildiğini, hükmedilen manevi ve maddi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemece usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, eksik araştırma yapıldığını, davanın gelirini ispat edememesine rağmen yüksek maddi ve manevi tazminata hükmedilmemesi gerektiğini, davanın reddi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/492 Esas – 2009/388 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, kasten öldürme suçundan 08.09.2008 – 24.11.2009 tarihleri arasında 442 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda kasten öldürme suçundan eyleminin meşru savunma sınırları içinde kaldığı değerlendirilerek 5237 sayılı Kanunun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı Kanunun 223/2-d maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen hukuka uygunluk nedeni bulunması nedeniyle beraatine hükmedildiği,

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ise 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına hükmedilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün 08.05.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı belirlenerek davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.11.2023 tarihli kararıyla;

"...Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edilmesi gerekirken eksik manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuş ve bu nedenle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece,

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 7.664,72 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 32.664,72 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olmadığı görülmekle, tebliğnamede davalı vekilinin temyiz talebinin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,