Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1487 K.2024/3205

Olay nedeniyle yaralanan, ilk derece mahkemesinde tanık olarak beyanı alındığı sırada sanıktan şikayetçi olup katılmak istediğini beyan eden ve mahkemece katılması konusunda karar verilmeyen ancak 24.07.2019 tarihinde vefat eden ... mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için verilen Dairemizin 29.11.2023 tarihli tevdii kararından sonra,

kararı temyiz eden ... ve ...'in , 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakları bulunduğu ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koydukları anlaşıldığından mirasçılar ... ve ...'in 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62. 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve suçtan zarar görenlerin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanları temyiz sebepleri; olayda babalarının yaralanması nedeniyle suçtan zarar gördüklerini , katılan olarak davaya kabul edilmelerini, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz sebepleri.

Sanığın kusuru olmadığına, sanığın zincirin son halkası olduğuna, zincirleme trafik kazasında tüm sürücülerin kusurlu olduğuna, ölüm olayında en öndeki sürücünün kusurlu olduğuna, müvekkilin fren yaparak durması ve aracın ABS sisteminin devreye girmesiyle öndeki araca çarpması sonucu; fren yapmış durmuş tüm araçların birbirlerine çarparak en öndeki aracı karşı şeride geçirecek şekilde savurmasının mümkün olmadığına, bu nedenle meydana gelen trafik kazasında tüm araçların sorumluluğunun olmasına rağmen sadece müvekkili sorumlu tutup cezalandırılmasına karar vermenin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 17.08.2018 günü gündüz vakti, azami hız limitinin 50 km olduğu meskun mahalde, bölünmüş iki şeritli karayolunda sürücü ...'in idaresindeki otomobil ile sol şeritte seyir halindeyken sola dönmek üzere aracını manevra yaparak durdurduğu,

aynı yönde gerisinde seyir halinde olan Hakan'ın idaresindeki kamyonet, arkasında Song Yang idaresindeki otomobil, arkasında Fatih 'in idaresindeki minibüsünde durdukları, ancak minibüsün arkasında seyir halinde olan sanığın idaresindeki süt yüklü çekici ve yarı römorkun duramayarak ön kısmı ile minibüsün arka kısmına çarptığı ve sırasıyla her aracın önünde durmakta olan araca arkadan çarparak zincirleme trafik kazasının meydana geldiği, araçların farklı istikamete sürüklendiği, kaza neticesinde bir kişinin öldüğü, birden fazla kişinin yaralandığı,

kazanın oluşumunda sanığın birinci derecede asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın kullandığı aracı taşıdığı yüke, yol şartlarına uydurmamak suretiyle aşırı şekilde hızlı kullanması nedeniyle kazanın meydana geldiği ,sanığın şoförlük mesleği ile geçimini sağladığı, bu şekilde davranışı neticesinde kazanın meydana gelmesini öngördüğü ancak bu neticeyi istemediği,

neticenin meydana geldiği gözönüne alınarak sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediği kanaatine varılarak cezasında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılmış olup TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar veirlmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 28/02/2019 tarihli raporunun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu, sanığın üzerine atılı taksirle öldürme suçunun tüm yasal unsurları itibarı ile sübuta erdiği, alınan bilirkişi raporlarının kapsamına göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun kabul edilerek hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediği,

ancak tamamen kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, ikisi nitelikli birden fazla kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve olay mahalli kavşakta hız sınırının 50 km/h olduğu,

sanığın takograf kayıtlarına göre 77 km/h ile seyrettiğinin tespit edildiği olayda, bilinçli taksir koşulları bulunmadığı halde bu madde hükümlerine göre uygulama yapılması yerinde görülmeyerek duruşma açılarak yeniden yapılan açık yargılama sonucunda, sanığın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak TCK'nın 85/2, 62/1, 63/1 ve 53/6. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi