Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1534 K.2025/8787

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'ın 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümle TCK 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyetine, sanık ...'ın 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümle, TCK'nın 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... ... hakkında erteleme hükümleri verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ...’ın temyiz nedenleri; aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmediği halde ceza aldığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; her ne kadar sanıklar ev yapmak için su basman temel kazdıklarını beyan etmiş ve kendilerini eylemin dışına çıkarmak için farklı savunmalarda bulunulmuş ise de, olayın sıcaklığı ile verdikleri ilk savunmalar, kazı çukurunun ölçüleri, aynı arazi içerisinde birden fazla eski kazı çukurunun bulunması ve arazi içerisinde lahit parçalarının bulunması,

yargılama aşamasında değişen savunmaların suçtan kurtulmaya yönelik ve maddi tespitlerle uyumsuz olduğu bu nedenle itibar edilir nitelikte olmadığı kendilerini suçtan kurtarmaya yöneldiği sonucuna varılmış, söz konusu arazinin sit alanında olmaması ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında da kalmadığının belirlenmesi karşısında sanıkların üzerlerine atılı 2863 sayılı yasanın 74/1, 2. cümle gereğince cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,