Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1703 K.2024/3414

Bozma 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili, suçtan zarar gören vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1. Katılan ...

Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden: 17.08.2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ait olması karşısında, mahkemece katılan olarak kabul edilen ...'nın, sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE.

2. Suçtan Zarar Gören Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü Vekili ve Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Yapılan yargılama sonunda, 17.03.2015 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 65/d, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 04.09.2015 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 02.08.2020 tarihinde tehdit ve hakaret suçlarını işlediği sabit kabul edilerek, Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2021 tarihli ilamı ile mahkûmiyetine hükmedildiği,

anılan hükmün 15.02.2022 tarihinde kesinleşmesine müteakip ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de.

Suçtan zarar gören Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü davadan ihbar edilmediğinden, 17.03.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem 15.12.2011 tarihli mahkûmiyet hükmü olup, 17.03.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden,

denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 28.11.2022 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 15.12.2011 tarihli mahkûmiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE.