Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/1732 E. , 2026/2748 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1269 E., 2023/2092 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye M
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/1732 E. , 2026/2748 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1269 E., 2023/2092 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; İlk derece mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat kararının aleyhe istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına ilişkin kararında sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmolunması nedeniyle temyizinin kabil olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince mağdur zorunlu vekilin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 4 ay geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; mahkûmiyet kararının hatalı olduğuna, suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçu işlediğine dair delil olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 20.12.2018 tarihinde ... Mahallesinde, sanığın, sevk ve idaresinde bulunan aracıyla yaşı küçük mağdur yayaya çarpması neticesinde, mağdurun orta (3.) derecede kemik kırığına neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı, sanığın tali kusurlu olduğu iddiasıyla açılan davada, mahkemece sanığın aşamalarda alınan tüm beyanlarında üzerine atılı suçu işlemediğini savunduğu, kolluk kuvvetleri tarafından olaydan hemen sonra sanığın aracında yapılan görgü ve tespitte kazaya ilişkin araçta ezilme, far kırığı, tampon ezilmesi ve benzeri herhangi bir bulgunun tespit edilemediği, olaya ilişkin görgü tanığının olmadığının tutanak altına alındığı, kovuşturma evresinde dinlenen tarafsız sıfatını haiz bulunmayan tanıkların beyanlarına itibar edilmemekle, dosya içerisindeki mevcut bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak somut delil elde edilmediği gerekçesiyle sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince, yeniden yapılan yargılama sonunda 20.12.2018 tarihinde sanığın, sevk ve idaresinde bulunan aracı ile ... ilçesi ... Mahallesi ...Sokak üzerinde bulunan evine doğru seyir halindeyken, sokakta oynamakta olan 3 yaşındaki mağdura çarpması sonucu mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve vücuttaki kemik kırıklarının orta (3.) derecede etkileyecek şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak neden olduğu, şikayetçilerin de sanıktan şikâyetçi oldukları, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi kapsamında uzlaşmanın sağlanamadığı, her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmemiş, İlk Derece Mahkemesince de delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş ise de, mağdurun, kendisine çarpan kişinin sanık olduğuna ilişkin 21.01.2020 tarihli celsede, psikolog eşliğinde verdiği teşhis beyanı, tanık ...nin 12.11.2020 tarihli duruşmada, sanık ...'ın, kardeşi olan mağdura aracı ile çarpan kişi olduğunu, bunu gördüğünü söylemesi, olay nedeniyle mağdurun orta (3.) derecede kemik kırığına neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanması nazara alındığında, sanığın müsnet taksirle bir kişinin yaralanması suçunu işlediği kanaatine varılmış, sanığın akrabaları olan ve sanıkla aynı evde yaşayan tanıklar ... ve ...'in beyanlarına itibar edilmemiş olup sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR 20.12.2018 tarihinde ... Mahallesi'nde, sanığın, sevk ve idaresinde bulunan aracıyla yaşı küçük mağdur yayaya çarpması neticesinde, mağdurun orta (3.) derecede kemik kırığına neden olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı, sanığın tali kusurlu olduğu iddiasıyla açılan davada, İlk Derece Mahkemesince sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil elde edilmediği gerekçesiyle verilen beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, yaşı küçük mağdurun, kendisine çarpan kişinin sanık olduğuna ilişkin 21.01.2020 tarihli celsede, psikolog eşliğinde verdiği teşhis beyanı, tanık ...nin 12.11.2020 tarihli duruşmada, sanık ...'ın, kardeşi olan mağdura aracı ile çarpan kişi olduğunu, bunu gördüğünü söylemesi, olay nedeniyle mağdurun nitelikli şekilde yaralandığı gerekçeleriyle sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, Mağdur küçüğün olay tarihi itibariyle üç yaşında oluşu, sanığın olayın başından itibaren istikrarlı tüm beyanlarında mağdur küçüğü evinin önünde ağlarken görmesi üzerine çocuğun ailesine haber verdiğine yönelik savunması, olayın sıcağıyla kolluk ekiplerince yapılan araştırma ve incelemeler neticesinde olay yerinde herhangi bir tekerlek izi, kan izi, araca ait parça izine rastlanılmadığı, araç üzerinde yapılan incelemede herhangi bir kırık, çizik, ezilme hiçbir emare tespit edilemediği, olay anını gösterir görüntü kaydı bulunmadığı, olayın nasıl olduğunu gören hiç kimsenin olmadığı ve trafik kazası olup olmadığının tespit edilemediğine dair düzenlenen tutanak içerikleri, mağdur aile tarafından çarpma olayına dair bilgisi olduğunu iddia ettikleri ve tanıklığına başvurulan sanığın yakınlarının olayla ilgili bilgilerinin olmadıklarına yönelik beyanları bir bütün olarak ele alındığında, sokakta oynamakta olan mağdur küçüğün yaralanmasının sanığın idaresindeki aracın çarpması sonucu gerçekleştiğinin sabit olmayışı, ceza yargılamasında sanığın cezalandırılması bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin kuşkunun sanığın yararına değerlendirilmesi gerekliliği, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddiaların sanık aleyhine yorumlanamayacağı, kanıtların hiçbir kuşku ve başka türlü oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerekliliği göz önüne alındığında, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, olay tarihinde üç yaşında olan küçüğün olay tarihinden bir yılı aşkın bir süre sonra yargılama sırasında psikolog aracılığıyla sorulan soruya başıyla onay işareti yapması şeklinde gelişen beyanına ve yargılamanın başından itibaren görgüye dayalı beyanı olduğu dosyaya yansımamış olan mağdur küçüğün ablası ...,.'in iki yıl sonra yargılama sırasında çarpan kişinin sanık olduğuna dair beyanlarına itibar edilerek delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi. KARŞI OY: 20.12.2018 günlü olay yeri görgü tespit tutanağında mağdur ...'in annesi ...'in tutanak düzenleyicilerine, kızını evlerinin önündeki sokakta ağlarken gördüğünde kızının orada duran 31... plakalı aracı göstererek bu aracın kendisine çarptığını söylediğini aktarması, mağdurun kendisine çarptığını söyleyerek gösterdiği 31... plakalı aracın sanık ...'a ait olması, mağdurun annesi ...'in aşamalardaki aynı yöndeki beyanları, tanık ...'in mahkemece alınan yeminli beyanında kardeşi ... ile sokakta bulundukları sırada sanık ...'ın aracı ile kardeşi ...'e çarptığını, sanığın yeğeni ... isimli şahsın da bu olayı gördüğü yönündeki beyanı, tanık ...'in mahkeme huzurunda verdiği yeminli beyanında kazaya ilişkin olarak ... isimli şahsın, sanığı kastederek "... bilmeden yaptı" şeklindeki beyanı, mağdur ...'in mahkeme huzurunda kendisine çarpan kişinin sanık olduğuna ilişkin psikolog eşliğinde verdiği teşhis beyanı ve olayın oluş şekli bir bütün olarak değerlendirildiğinde, Sanık ...'ın mağdur ...'i taksirle yaralaması suçundan cezalandırılmasına ilişkin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesinin kararının onanması kanaatinde olduğumdan, Dairemiz sayın çoğunluğunun sanığın atılı suçtan beraati yönündeki bozma kararına katılmamaktayım. 23.03.2026