Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2174 K.2025/5618

Hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," ibarelerinin yazılması, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine "Davacının manevi tazminat talebinin kısmen KABULÜ ile.

12.10.2017-12.03.2019 tarihleri için belirlenen 190.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 12.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, 10.09.2019-20.11.2020 tarihleri için belirlenen 180.000,00TL manevi tazminatın infaza başlama tarihi olan 10.09.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, ibarelerinin yazılması'' suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının maddi ve manevi kaybının olduğuna, davacının cezaevi masraflarının ve ailesinin ziyaret için yapmış olduğu masrafların maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğuna, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının fahiş olduğuna, faize hükmedilmesinin hatalı olduğuna, davanın reddine karar verilmesine, kısmen kabul edilen davada davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara

9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/575 Esas - 2018/462 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, yeniden yapılan yargılama öncesi davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12.10.2017-20.11.2020 tarihleri arasında 1135 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adi para cezasına hükmedildiği, istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin 19.02.2021 tarih ve 2020/904 Esas- 2021/140 Karar sayılı ilamı ile davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 09.03.2021 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, manevi tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Maddi tazminatın, davacının gözaltında kaldığı ve tutukluluğunun infaz gördüğü 12.10.2017-12.03.2019 tarihleri arasındaki ilk döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ''27.710,30 TL'' yerine, bu miktarın altında kalacak şekilde "26.870,24 TL'' olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması ve davacının tutukluluğunun infaz gördüğü 10.09.2019-20.11.2020 tarihleri arasındaki ikinci döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "32.196,64 TL'' yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde "32.206,86 TL'' olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminatın belirlendiği ilk döneme ilişkin kısımda yer alan " 26.870,24 TL '' ibaresinin çıkarılarak yerine " 27.710,30 TL'' ibaresinin eklenmesi ve ikinci döneme ilişkin kısımda yer alan "32.206,86 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine "32.196,64 TL'' ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,