Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/218 K.2024/4248

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 40.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.308,77 TL maddi 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.09.2023 tarihli kararıyla bozulması üzerine,

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 1.308,77 TL maddi 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile manevi tazminatın eksik olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; kararda faize hükmedilmediğinden bozulması gerektiğini, maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesap edilmemesi gerektiğinden eksik olduğunu, manevi tazminatın eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davacı hakkında yasa gereği koruma tedbiri uygulandığını, devletin kusurunun bulunmadığından davanın reddi gerektiğini, davacının maddi zararını belgelendiremediğini, tazminat şartlarının gerçekleşmediğini, hükmedilen tazminatların fazla olduğunu, faiz uygulanmaması gerektiğini, aleyhe vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk derece Mahkemesince; davacının tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/108 Esas, 2018/246 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 20.03.2012 - 23.03.2012 tarihleri ve 09.04.2012 - 01.06.2012 tarihleri arasında toplam 56 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama ile beraatine karar verildiği, kararın 04.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanunun 142 /1.

Maddesinde belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.09.2023 tarihli kararıyla; "...

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiğinden, davacı lehine çok eksik manevi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu nedenle tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. ..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine ilk derece Mahkemesince,

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 1.308,77 TL maddi 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalı vekilinin, davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin kendisine tebliği üzerine katılma yolu ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış olup, tebliğnamedeki temyiz kesinlik sınırı ve hükmedilen tazminat miktarı nedeniyle hükmün davalı bakımından kesin olduğundan bahisle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,