Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2936 K.2025/1303

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin lehe yasa düzenlemelerinin uygulanmaması nedenyle fazladan ceza evinde kaldığından bahisle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın 15.04.2006 tarihinden yasal faiz talebinin bozma ilamına uyularak kısmen kabulü ile 29.763,76 TL maddi, 45.000,00 TL manevi tazminatın 16.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararının davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin CMK 141 madde ve devamı gereğince fazladan tutuklu kaldığından tazminata hak kazandığını, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/383 Esas – 2006/306 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının PKK isimli illegal silahlı çeteye mensup olmak, adam öldürmek, adam öldürmeye teşebbüs suçlarından 15.04.1991 tarihinde gözaltına alındığı, 30.04.1991 tarihinde tutuklandığı, 28.06.2013 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında müebbet hapis cezasına hükmedildiği,

hükmün 28.06.2007 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle 5271 sayılı Kanuna tabi olduğu belirlenerek ve bozma ilamına da uyularak 5271 sayılı Kanunun 141/1-f bendinde tutuklulukta geçirdikleri süreleri hükümlülük süresinden fazla olan kişilerin tazminat isteme hakkı olduğunu, iş bu durumda somut olayımızda; müebbet hapis cezası alan davacı hakkında 26.10.2011 tarihli Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının müddetnamesinde, bihakkın tahliye tarihini 11.04.2027, şartla tahliye tarihini ise 05.04.2021 olarak belirlediği, yapılan müddetnameye itiraz neticesinde müddetnamenin iptaline karar verilerek,

28.06.2013 tarihinde yeniden müddetname düzenlendiği, burada da bihakkın tahliye tarihini 15.04.2031, şartla tahliye tarihini ise 15.04.2011 olarak belirlediği, davacı hakkında infaz edilen sürenin mahkumiyet hükmünün bihakkın tahliye tarihinden fazla olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR