Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3193 K.2025/7285

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 62/1, 53/6, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2019/10754 Esas, 2021/6321 Karar sayılı ilâmıyla, uzlaşma prosedürün uygulanması gerektiğinden ve basit yargılama hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaksızın hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece itiraz üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılmış, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerinin uygulanması kısmının çıkartılarak düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın hukuka aykırı olduğuna, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir, sanık müdafiinin temyiz isteği ise, özel bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

125 promil alkollü sanığın idaresindeki motosikletle, gece vakti, meskun mahalde, tek yönlü asfalt kaplama caddede seyrederken, olay mahalline geldiğinde, arkada akan trafiği kontrol etmeksizin aniden durmasıyla, arkadan düz seyreden sürücü ...'in hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 5. dereceden kırık oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kınık