Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3275 K.2024/8123

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/3, 52/2-4, 63 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapisten çevrilen 16.200,00TL adli para hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2024 tarihli ve 2024/40 E - 2024/252 K sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13/12/2023 tarihli, 2020/6298 E. 2023/5618 K. sayılı kararı ile,

"Sanığın seyir halinde olduğu meskun mahal içerisindeki yolda hız limitinin 50km olduğu ancak olay ve olgular kısmında yer verilen 08/04/2015 tarihli tek kişilik bilirkişi raporunda yer verilen teknik hız tespiti doğrultusunda mahal şartlarının iki katından fazla bir hızla seyreden sanığın, kendi becerisi ile önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine güvenerek hızını azaltmaksızın seyrine devam etmek suretiyle kazaya sebebiyet verdiği eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden,

suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur." denilerek, esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi. Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin, olayda bilinçli taksir unsurları bulunmadığı halde sanık aleyhine uygulama ile sanık hakkında fazla ceza tayininin ve koşulları bulunduğu halde lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile, meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50km/saat olduğu bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatma bulunmayan devlet karayolunda sağ şeridi takiben gece vakti seyri esnasında aynı şerit üzerinde önünde gitmekte olan motosikleti sellektör atmak suretiyle uyarması akabinde sollamak amaçlı sol şeride doğru manevra yaptığı esnada motosikletin aniden sol tarafa hareket etmesiyle sanığın aracının sağ ön kısmı ile motosiklete çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile motosiklet üzerinde seyir halinde bulunan ... ve ...'in ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

sanığın aşamalardaki beyanlarında kaza öncesi 90-100km hız ile seyrettiğini beyan ettiği, kaza tespit tutanağında sanığın kullanımındaki otomobile ait çarpma noktası öncesinde 13.4 metre fren izi ve çarpma noktasından aracın durduğu noktaya kadar 76 metre lastik izi bulunduğunun belirtildiği ve soruşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 08/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda sanığın kaza öncesi hızının 117km olduğuna dair teknik anlamda hız tespiti yapıldığı ve mahal şartlarının iki katından fazla bir hızla seyreden sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Konya 2 .Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin (4.) paragrafının hükümden çıkartılmas suretiyle hükmün,