Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/33 K.2025/465

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer."

5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeyi haizdir.

Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

26.07.2008 tarihi olan suç tarihine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden, denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçun tarihine kadar geçen durma süresi (29.04.2013-12.10.2016 tarihleri arası) ve yukarıda açıklanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi eklendiğinde, temyiz incelemesine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,

hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme uygun olarak DÜŞMESİNE;