Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/3316 E. , 2025/7829 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/149 E., 2024/185 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/3316 E. , 2025/7829 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/149 E., 2024/185 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiği ve davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresi infaz görmüş ise yağma suçundan beraat eden davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulması üzerine İlk Derece Mahkmesince davanın kısmen kabulü ile 501,58 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın infaz başlama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılmadığına, davacı vekilinin dava yetkisi olmadığına, davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olduğuna, tazminat koşullarının oluşmadığına, mükerrer dava araştırması yapılmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğuna, faiz işletilmesinin hatalı olduğuna ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; tutuklu kalınan sürenin yanlış belirlendiğine ve hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/47 Esas - 2014/441 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının resmi şeref ve unvanın gasbı, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve yağma suçlarından dolayı 30.01.2002 - 30.04.2002 tarihleri arasında 90 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda yağma suçundan beraatine ve diğer suçlar yönünden zamanaşımın dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği, hükmün 05.06.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 28.250,00 TL olduğu anlaşıldığından, hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün davacı ve davalı yönünden kesin olmaması sebebiyle tebliğnamedeki temyiz istemlerinin kesinlikten reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın süresinde ve yetkili mahkemede açılmadığına, davacı vekilinin dava yetkisi olmadığına, davacının tazminat isteyemeyecek kişilerden olduğuna, tazminat koşullarının oluşmadığına, mükerrer dava araştırması yapılmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğuna, faiz işletilmesinin hatalı olduğuna ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilin tutuklu kalınan sürenin yanlış belirlendiğine ve hükmedilen maddi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekili temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.