Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3335 K.2025/9071

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 1.500.000,00 TL maddi, 3.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 95.347,22 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Dairemizce davacının tutuklama müzekkeresinin infaz görüp görmediğinin araştırılması gerektiği ve kabule göre de eksik maddi ve manevi tazminata hükmedildiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma neticesinde 47.966.53 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı lehine eksik manevi tazminata hükmedildiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, faizin hatalı hükmedildiğine, fazla tazminata hükmedildiğine ve davanın reddi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; tutuklu kalınan sürenin eksik hesaplandığına ve hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/61 Esas – 2018/149 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının yağma suçundan 05.01.2009 tarihinde gözaltına alındığı, 06.01.2009 tarihinde tutuklandığı, bu tutuklama müzekkeresini infaz ederken atılı suçtan 11... ay hapis cezasına mahkum edilmesi ve bu hükmün kesinleşmesi üzerine 07.03.2011 tarihinde hükümlü olarak cezanın infazına başlandığı, İstanbul Anadolu

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.20 13... /1647 D.İş sayılı içtima kararı ile davacının başka iki dosyasından aldığı 2 yıl 1 ay ve 2 yıl 4 ay hapis cezalarının toplanması ile mahkumiyet süresinin 15... ay hapis olarak hesaplandığı, davacının mahkumiyeti bu şekilde infaz ederken Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.04.2017 tarihli, 2015/6-1102 Esas - 2017/241 Karar sayılı kararı ile itirazın kabulü ile dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verildiği, yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği,

beraat hükmünün 21.05.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı belirlenerek, davacının hükümlü kaldığı sürenin içtimalı olması nedeniyle tahliye tarihinin tazminata esas davada verilen mahkumiyetinin koşullu salıverilme tarihi olan 03.11.2014 olarak değerlendirilmesi gerektiği kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tutuklu kalınan sürenin eksik hesaplandığına, davalı vekilinin tazminat koşullarının oluşmadığına, faizin hatalı hükmedildiğine, fazla tazminata hükmedildiğine ve davanın reddi gerektiğine ilişkin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu