Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/3359 E. , 2024/5114 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1738 E., 2024/1959 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyizin esastan reddi ile onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi taraf
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/3359 E. , 2024/5114 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1738 E., 2024/1959 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyizin esastan reddi ile onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 53/6 63/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 2 yıl 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verildiğine, kusura, olayda bilinçli taksir unsurlarının oluşmadığına ve vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobil ile 2.25 promil alkollü halde gündüz vakti meskun mahal dışında bölünmüş yolda seyri sırasında kendisi ile aynı istikmette seyreden araca arkadan çarpması neticesinde 3 kişinin öldüğü olayda, sanığın 2.25 promil alkollü olması ve bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırım oranının üst hadden tayin edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 2.25 promil alkollü halde sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, düz, eğimsiz, bölünmüş yolda seyir halinde iken kendisi ile aynı istikamette seyreden araca arkadan çarpması neticesinde üç kişinin ölmesi ile sonuçlanan trafik kazasına neden olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiği sabit ise de, bilinçli taksir oluşturan hâlin güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olarak araç kullanmaktan ibaret olduğu, anılan olayda alkollü araç kullanma dışında bilinçli taksir halini oluşturan başkaca bir halin bulunmadığı, bu durumda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarihli ve 2017/12-701 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; somut olayın özellikleri de gözetilerek, bilinçli taksir oluşturan hâlin, niteliği, gerçekleştirilme şekli ve sayısı gibi kriterlere göre bir değerlendirme yapılıp, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." biçiminde düzenlenen orantılılık ilkesine de aykırı düşmeyecek şekilde artırım oranı belirlenmesi gerekirken, temel cezada üçte birden yarıya kadar artırım öngören TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca, sanığın alkollü olması şeklindeki yetersiz gerekçeyle üst sınırdan (1/2) oranında artırım yapılmasının isabetsiz ve orantılılık ilkesine de aykırı olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.10.2024 tarihinde karar verildi.