Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3453 K.2025/5355

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 200.000,00 TL ıslah ile 560.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ve kısmen reddi ile manevi tazminatın reddine ve 475.619,08 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1243 Esas 2014/307 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ... plakalı opel vectra marka 2004 model araca savcılık talimatıyla 11.12.2012 tarihinde el konulduğu ve Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1617 D.

İş sayılı ve 20.12.2012 tarihli kararı ile satılamaz ve başka suretle devredilemez şerhi konulmasına karar verildiği ve yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve olayla ilgisi olmayan ve iyiniyetli 3. kişiye ait olan aracın sahibine iadesine karar verildiği, iade kararının 31.03.2021 tarihinde kesinleştiği, haksız elkoyma tedbirinin uygulanması nedeniyle mahrum kalınan kazanç kaybından;

bakım ücreti, muayene ücreti, rutin bakım ücretleri, MTV ve yakıt ücretleri düşüldükten sonra mahrum kalınan net kazanç tutarı olan 475.619,08 TL nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilerek davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında davaya konu aracın kiralama şirketi tarafından kiralandığına ilişkin evrakların dosya arasında yer aldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının temyiz incelemeleri sırasında temyiz kesinlik sınırlarının davacı açısından reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesap edilmesi nedeniyle, reddedilen manevi tazminatın kesin olduğu gerekçesi ile yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kilis Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığına aracın kiralama şirketi aracı olduğuna ve 11.12.2012-31.03.2021 tarihleri arasında ne kadar kazanç sağlayabileceğine ilişkin detaylı bir yazı yazılarak gelen cevaba göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2012-2021 yılları arasında ve oto galericilik işi yapıldığına ilişkin yazılan müzekkere cevabına göre karar verilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,