Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3807 K.2024/5911

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2022 tarihli ve 2022/270 esas, 2022/232 karar sayılı kararının 28/12/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17/09/2024 tarihli ve 94660652-105-63-6338-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/09/2024 tarihli ve KYB-2024/96626 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/09/2024 tarihli ve KYB-2024/96626 sayılı kanun yararına bozma isteminin: "Dosya kapsamına göre. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine dair Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2017/688 esas, 2019/131 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığından bahisle inceleme konusu suça ilişkin cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli kararının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 12/03/2020 tarihli ve 2019/753 esas, 2020/286 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2022 tarihli ve 2022/270 esas, 2022/232 karar sayılı kararının 28/12/2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 3.İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın tekerrüre esas alınan Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli ve 2017/688 esas, 2019/131 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığından bahisle inceleme konusu suça ilişkin cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, ikinci kez tekerrüre esas alınan Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarihli kararının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 12/03/2020 tarihli ve 2019/753 esas, 2020/286 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkartılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2022 tarihli ve 2022/270 esas, 2022/232 karar sayılı kararının kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.