Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4015 K.2025/4987

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin verilen kararın, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2023 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; müteveffa ..., sanığın kız arkadaşı olup, diğer arkadaşları... ve ... ile birlikte Çandır mesire yerinde piknik yaptıktan sonra ...’e doğru yola çıkmışlar ve sanık karayolunda aşırı hız kabul edilemeyecek 70-80 km hızla yol alırken önündeki tepeyi çıkar çıkmaz yolu biraz ortalamasının da etkisiyle motoru kaydırmış ve kaza meydana geldiğine, sanık için bu hayatta verilebilecek en büyük ceza kız arkadaşının ölümüne neden olan kazaya karışmanın manevi azabı olduğuna, sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılmış ve temel ceza 3 yıl 6 ay olarak uygulanmış olduğuna,

temel cezanın 3 yıl 6 ay olarak belirlenmesi adalet, hak ve nasafet kuralları ile bağdaşmadığına, orantılılık ilkesine aykırı olarak asgari hadden fazlaca uzaklaşıldığına, bu nedenlerle mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 20:45 sıralarında sanık ... ölen ... ile birlikte seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini yitirerek karşı yönden gelen ve sürücülüğünü tanık S.K.'nın yaptığı ...plakalı aracı ile çarpışması sonucu ...'ın öldüğü olayda;

mahkemece hükme esas alınan yargılama aşamasında 19.02.2016 tarihinde yapılan keşfe dayalı düzenlenen 03.03.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin verilen kararın, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2023 tarihli ilâmıyla; "...5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde; cezanın ertelenmesine,

hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlenmesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas - 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu ve 232 nci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine,

hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre sanığa atılı 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen taksirle öldürme suçunda aynı Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince süreye bakılmaksızın paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu,

Mahkemece sanık hakkında "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a bendinin anılan yasa ve maddenini 4 fıkrası uyarınca uygulanmasına yasal olanak bulunmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi mahkemenin kabulüne göre hukuka aykırı bulunmuş olup, sanık müdafiinin temyiz sebebi yerinde görülmüştür..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verilerek sanığın savunmasının alındığı ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 53/6.maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı hareket edilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, ...

Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine, "Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezasının, atılı suçun basit taksirle işlendiği, failin kişiliği, dosyaya yansıyan sosyal ekonomik durumu ve muhakeme sürecindeki pişmanlığı göz önüne alınarak TCK'nın 50/4 maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,