Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/4166 K.2025/6384

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 2.000.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 56.390,70 TL maddi, 155.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının maddi tazminatın 63.453,82 TL'ye yükseltilmesi,

manevi tazminatın 100.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 12.01.2013- 31.10.2016 tarihleri arasındaki dönem için 40.040,85 TL maddi ve 124.000,00 TL manevi tazminatın 12.01.2013 tarihinden itibaren, 15.03.2017 - 02.04.2018 tarihleri arasındaki dönem için 16.349,85 TL maddi,

31.000,00 TL manevi tazminatın 15.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz istemi; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna, faiz uygulamasına, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/100 E., 2018/152 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 12.01.2013 - 31.10.2016 ile 15.03.2017 - 02.04.2018 tarihleri arasında toplam 1771 gün tutukluluğu infaz ettiği, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 10.04.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak. Davacı lehine tutuklu kaldığı dönemlerde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden asgari geçim indirimi dahil net ücret hesaplaması yapılarak.

12.01.2013- 31.10.2016 tarihleri arasındaki dönem için "44.273,62 TL" ve 15.03.2017 - 02.04.2018 tarihleri arasındaki dönem için "18.215,87 TL" maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki "40.040,85 TL" ve "16.349,85 TL" ibarelerinin çıkarılması,