Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/492 K.2026/3365

Kanun’un 295. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yönünden. 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine göre sanıkların beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvuruları kabul edilerek sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.610,00 TL adi para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık ... ve sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ...'ın temyiz isteminin reddine, sanık ... müdafiinin, Sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların hapis cezası ile cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın olayda sorumluluğunun bulunmadığına, mevcut delillere göre mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına bu nedenle müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi, aksi kanaate varılması halinde ise sanığın lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun bulunmadığına, eylemi ile meydana gelen sonuç arasında illiyet bağının kurulamadığına, bu nedenle sanığın cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine göre sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda, katılanın 24.01.2018 tarihinde saat 05.00 sıralarında, ... ünvanlı fabrikanın alt işvereni olan...firmasında iş makinası operatörü olarak gece vardiyasında çalıştığı sırada, çelik katkı malzemelerinin ergitme potasında eritildiği esnada potanın delinmesi sonucu alanda yangın çıktığı, aynı iş yerinnde çalışan başka alt işveren çalışanı olan sanık ...'nun yangına müdahale ettiği sırada kullandığı paletli kepçenin katılanı kepçe ile beton bariyer arasında sıkıştırması neticesinde katılanın vücudunda (3.) dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

üretimden sorumlu olması nedeniyle metal ergiyik potasının bakım ve kontrollerinin yapılması hususunda işverenini yönlendirmeyen ve acil durumlar konusunda alan üretim çalışanlarının bilgilendirilmesini sağlamayan ... üretim müdürü sanık ... ile çalışanlarına iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini aldırmayan ... işvereni sanık ...'in asli kusurlu, dikkatsiz şekilde çalışan ve kepçe kullanan operatör sanık ...'nun ise tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanıklar hakkında kurulan beraat hükümleri 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A.Sanık ... Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın yokluğunda verilen kararı, öğrenme üzerine 23.06.2023 tarihli temyiz nedenlerini içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini içeren ek temyiz dilekçesini sunmasının gerektiğine ilişkin ihtarın 20.09.2023 tarihinde tebliğ edildiği,

ancak aynı Kanun’un 295. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık ... Müdafii, Sanık ...

Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerinin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aliağa