Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/864 K.2024/2651

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; duruşmada bulunan katılanlar vekiline tefhimle bildirilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 29.12.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu görülmüştür.

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-c, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 9990 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, ilgili kararın sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 04.07.2023 tarihli ve 2021/8967 Esas, 2023/2394 Karar sayılı ilâmıyla, sanıkların kazanılmış haklarının korunması kaydıyla bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/3-c, 62/1, 52/2-4 maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 283/1 maddesi hükmü gereğince 13.290 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, infazın ise önceki hüküm olan 9.990 TL üzerinden yapılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin ayrı ayrı esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde az miktarda hükmedildiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteği ise şikayetin süresinde olmadığına, müştekinin şikayet hakkının bulunmadığına, müvekkilinin kusurunun bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ...'ın, ...

Prefabrik Anonim Şirketinin sahibi, diğer sanık ...'ın ise katılanın amiri olarak şef pozisyonunda anılan şirkette görev yaptığı, beton büz imalathanesinde kalıbın forklift ile kaldırılması esnasında, büz kalıbının kancadan çıkması ile kalıbın çalışan ...'a çarptığı, katılanın konuşma yeteneğinin kaybolması şeklinde yaralandığı olayda, mahkemece sanıkların betondan boru yapımında çalışan işçi ...'ın icra ettiği faaliyete uygun mesleki eğitimler verilmesini,

işin riskleri konusunda bilgilendirme yapılmasını ve risk değerlendirme raporu aldırılmasını sağlamayarak asli kusurlarıyla bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilerek haklarında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1.maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR A)Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Duruşmada bulunan katılanlar vekiline tefhimle bildirilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 291/1.maddesinde belirlenen yasal 15 günlük süre geçtikten sonra 29.12.2023 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1.fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B)Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi