Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1093 K.2025/3654

Tire

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/612 Esas, 2019/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 53, 58/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirliğe ilişkin hükmün, istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmesinden sonra hükümlünün seri muhakeme usulü yönünden lehe hükümlerin uygulanması talebinin reddine dair Tire 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2019/612 esas,

2019/471 karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile ek kararın ortadan kaldırılarak seri muhakeme usulünün uygulanmasına Ödemiş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2023 tarihinde 2023/1233 sayılı değişik iş sayılı kararıyla kesin olarak karar verdiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 27.01.2025 tarihli ve 94660652-105-33-12120-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/16774 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2025 tarihli ve KYB-2025/16774 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Somut dosya kapsamında, sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, kararın 14/11/2019 tarihinde verildiği ve 16/11/2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı CMK'nın 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu ancak 14.11.2019 tarihinde verilen kararın, 16.11.2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında uyarlama yargılaması yapılamayacağı hususu gözetildiğinde, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Ödemiş