Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/251 K.2023/3032

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı 28.04.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; ... 2 Nolu F Tipi Kapalı Cezaevinden nakil olarak geldiği esnada ... 2 Nolu F Tipi ceza İnfaz Kurumunda kendi parası ile 37 ekran Vestel televizyon ve kuş kafesinin kayıtlarda yok gerekçesiyle gasp edildiğini kendisine verilmediğini, görevliler hakkında yaptığı şikayet üzerine takipsizlik kararı verildiğini, İnfaz Hakimliğine yaptığı başvurunun da red edildiğini, ... Cumhuriyet Savcısı ve ...

İnfaz Hakiminin birbirlerini kolladığını bu nedenle 10.000,00'er TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. 2.Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür. 3.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararı ile; davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir. 4.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararının davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2019/2209 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile; dava açtığı tarihte başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunan davacının almış olduğu hapis cezasının süresi dikkate alınarak kendisine vasi atanmış olup olmadığı araştırılarak, varsa vasisinin dava açma hususunda izin alması için kendisine süre verilmesi, izin alınmaması halinde dava açma ehliyeti bulunmayan davacının tazminat talebine ilişkin dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/65 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir. 6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığın 14.01.2023 tarihli tebliğnamesi ile davacı vasisinin temyiz isteğinin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vasisinin temyiz istemi. 5271 sayılı Kanun 141/1-j maddesi gereğince davacıya tazminata hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacı ... tarafından dava dilekçesinde talep edilen hususun Kapalı Cezaevinde kaldığı esnada nakil sebebiyle başka bir cezaevine giderken sahip olduğu televizyon ve kuş kafesinin kendisine verilmemesine dayandığı, kendisi tarafından tazminat talep edeceği yönünde istemde bulunmasına rağmen bu talebini neye dayandırdığı ve hangi fiili olaydan dolayı tazminat talebi isteminde bulunduğu açıklanmaksızın infaz kurumununun memurlarını suçlamak suretiyle mağdur edildiğini beyan ederek 10.000,00 'er TL tazminat talebinde bulunduğu,

fakat bu talebin asli miktarının ve kime karşı hangi fiilden dolayı istemiş olduğunun açıklamadığı, ...

2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından dilekçe ekinde gönderilen 27.11.2015 tarih ve 2015/10190 sayılı yazı ile hükümlünün kurumlarına geldiğinde ve nakil edildiğinde üzerinde ve depoda bulunan eşyaların çizelgelerden iddia edildiği şekilde televizyon ve kuş kafesinin bulunmadığı, nakil gönderildiği esnada tanzim edilen eşya çizelgesinin ise hükümlü davacının "Eşyalarımı tam aldım" ibaresi ile imza attığı, emanet para kayıtlarının tetkikinde de herhangi bir para çıkışının bulunmadığının tespit edildiğinin açıklandığı görülmüştür.

Davacının yukarıda belirtilen açıklamalarına rağmen talebinin konusunu teşkil eden fiili olayın ceza infaz kurumunda sahibi olduğunu ifade ettiği menkul eşyaların nakil sırasında kendisine verilmediği yönündeki isteme dayandığı görülmektedir.

Mevcut bu talebe karşı Ağır Ceza Mahkemelerinin koruma tedbirleri ile ilgili olarak tazminat istenmesine ilişkin şartları düzenleyen 5271 sayılı Kanun 141 ve 142 nci maddeleri içeriğinde açıkca ve sıralı şekilde tahdidi olarak sayıldığı, tazminat istemlerinin hukuka aykırı bir şekilde hürriyetin tahdit edilmesi, eşya ve malvarlığı değerlerine koşulları oluşmadığı halde el konulması ve bunlara karşı yasal başvuru imkanlarının kanun dışı bir şekilde engellenmesine hasredildiği görülmektedir ve tüm bu haksız uygulamaların suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleştirilmesi gerektiği dikkate alındığında.

Somut olayda yukarıda açıklanan hiçbir maddi olgu ve sebebin 5271 sayılı Kanunun 141 ve devamı maddelerinde belirtilen tazminat isteminin koşullarını gerektirecek bir isteme dayanmadığı anlaşılmakla, Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarih ve 2019/2209 Esas 2021/46 Karar sayılı ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek davacıya vasi ataması sonrasında yeniden yargılama yapılarak, söz konusu taleplerinin genel hükümlere tabi olarak davacı tarafından yasal ve şekli şartların yerine getirilmesi kaydı ile Asliye Hukuk Mahkemesi,

İdare Mahkemesinde mevcut iddiasını ileri sürme ve dava açma hakkının bulunduğu kanaatiyle şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat istemine ilişkin 5271 sayılı Kanun 141 inci maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek tazminat istenebilecek hallerin tahdidi şekilde sıralandığı, davacının hükümlü iken nakil sırasında kendine ait olduğunu iddia ettiği malların kendisine verilmemesinin, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası kapsamında olmadığı,

davacının söz konusu işlemlerden doğan zararına yönelik olarak tazminat istemine ilişkin davanın gereğinin takdirinin idari yargı görev alanında kaldığı ve bu mahkemeler önünde tazminat isteminde bulunulabileceği göz önünde bulundurulduğunda, mahkemenin idari yargının görevli olduğu tespiti ile davanın reddine karar vermesinin hukuka uygun olduğu tespit edilmekle, davacı ve vasisinin temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Bolu