Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/113 E. , 2025/8466 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/75 E., 2024/191 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 07.04.2017 HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/113 E. , 2025/8466 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/75 E., 2024/191 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 07.04.2017 HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/657 Esas, 2020/1503 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 1812.2023 tarihli ve 2022/305 Esas, 2023/5681 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2024/75 Esas, 2024/191 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. Maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 28.250,00 TL olduğu; tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyası kapsamında, davacının skasten öldürme suçundan yargılandığı, 31.05.2013 – 01.10.2013 tarihleri arasında 123 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen toplam tazminat miktarının 9.629,46 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 02.12.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.