Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/1318 E. , 2025/6844 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/162 E., 2020/1690 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliy
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/1318 E. , 2025/6844 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/162 E., 2020/1690 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii, katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddine görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına, tayin edilen cezaya, lehe hükümlerin uygulanmamasına, mahkemece lehe hüküm talebi bulunan sanık lehine olan hükümlerin tartışılmadığına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ...Köyünde ikamet eden ve olay nedeniyle ölen ..., olay nedeniyle yaralanan katılan ... ve tanık ...’ın olay tarihinde domuz avına çıkmayı kararlaştırıp akşam saatlerinde ava çıktıkları, sanık ...’in tarlasında ise akşamları ses çıkartmak suretiyle domuzların tarlaya girmesini engelleyen bir düzeneğin bulunduğu, ...................nin sanığın tarlasına gittiklerinde sanığın bu kişilerin avlanabilmesi amacıyla söz konusu düzeneği kapattığı, akşam saat 22:00 sıralarında sanığın bu kişilere, söz konusu düzeneği tekrar açması gerektiği için avları bittiğinde kendisine haber vermelerini söyleyip yanlarından ayrıldığı, saat 01:00 sıralarında tanık ...nin sanığı arayarak sanığa avı bitirdiklerini tarlasına gelip söz konusu düzeneği açmasını söylediği, bunun üzerine sanığın tarlasına geri geldiği, saat 01:30 sıralarında tanık ...nin tekrar sanığı aradığı ve aralarında kısa bir görüşme yaşandığı devamında, ... ve ...nin sanığın tarlasına yakın bir yerde yürüdükleri, bu sırada sanığın bu kişileri domuz sanarak tüfek ile ateş ettiği, ateş sonucu ...’nın av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı oluşan kafa tası kemiklerinde kırık, akciğer ve beyin harbiyeti kanaması sonucu öldüğü, katılan ...’in ise yaşamını tehlikeye sokan, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi 4.derecede olan, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı olayda; mahkemece tanık ...................nin savcılıkta alınan beyanında "...eğer ki elimizdeki ışığı yakmış olsaydık bunların hiçbiri yaşanmayacaktı..." ifade ettiği, dosya kapsamında mevcut yer gösterme tutanağında olay yerinin ormanlık, bolca ağaç ve otluk alan olduğunun, gece de olduğundan görüş mesafesinin daralabileceğinin belirtildiği, yine aynı tutanakta olay gecesinin rüzgarlı olduğunun bu nedenle sanığın duymasını engelleyebileceğinin belirtildiği, bu nedenlerle sanığın neticeyi ön görmesine rağmen kendi kişisel becerilerine güven duymak suretiyle özen yükümlülüğüne aykırı olarak neticenin gerçekleşmeyeceği düşüncesine sahip olduğuna dair bir durumun tespit edilemediği bu nedenlerle bilinçli taksir hükümlerinin şartlarının oluşmadığı kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii, katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak sanığın; tanık, katılan ve ölenin tarlasına doğru geldikleri önceden haber verilmesine, olay mahallinde domuz avı yapmak üzere bulunan insanların olduğunu görmesine, mahal ve hava şartları itibari ile de kendisine doğru gelenlerin insan ya da yabani hayvan olduğunu ayırt edemeyecek durumda olması dolayısı ile gelenlerin insan olabileceğini öngörebilecek durumda olmasına rağmen yine de ateş etmiş olması dolayısı ile eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği anlaşılarak, cezasından TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca arttırım yapılmaması ile sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı, hakkaniyet ve orantılık ilkelerine aykırı olarak ceza tayin edilmiş olması gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.