Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1516 K.2025/6681

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2024 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporlarına itiraz edildiği, sanığın kusursuz olup hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 01.04.2015 günü saat 08:15 sıralarında, gündüz vakti, tek yönlü düz asfalt kaplama meskun mahal sınırları içinde yol üzerinde kavşak girişindeki yaya geçidi üzerinde, sanık sürücü ...’ın yönetimindeki ..............plaka sayılı otomobil ile bölünmüş .......................

Kavşağı istikametinden .................Kavşağı istikametine seyredip, ...................Hastanesi önündeki olay mahalli kavşağa geldiğinde, kavşağa ve girişinde bulunan yaya geçidine hız azaltarak kontrollü biçimde yaklaşmayan ve bu yaya geçidinden yola giren yayaya ilk geçiş hakkını vermeden kavşak girişinde bulunan yaya geçidi üzerinden, sol taraftan sağa geçmek için yola giren 2004 doğumlu yaya ...'ye çarpmasıyla ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında: sürücü ...'ın 2918 sayılı KTK'nın 74. maddesini ihlal ettiğinin belirtildiği,

soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden alınan 20.04.2015 tarihli bilirkişi raporu ile mahkemesince keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 08.12.2015 havale tarihli bilirkişi raporlarında: sürücü ...'ın 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a ve 74. maddelerini ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 16.03.2016 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamayıp, olay mahalli kavşağa hızla ve kontrolsüzce yaklaşarak,

bu kavşak girişindeki yaya geçidinden yola giren ve ilk geçiş hakkını bırakmadığı yaya ...'ye aldığı fren tedbirine rağmen hızından dolayı duramayarak çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile KTK'nın 52/a-b ve 74. maddeleri gereğince asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, bir kişinin ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğu ve sanığın okul bölgesine hız sınırını aşarak girmesinden dolayı ve asli kusurlu olmasından dolayı eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii tarafından yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksiri oluşturan tek ihlalin sanığın yönetimindeki otomobil ile yaya geçidine hız azaltarak kontrollü biçimde yaklaşmayıp, yaya geçidinden yola giren yaya ...'ye ilk geçiş hakkını vermeyerek yaya geçidi üzerinde yayaya çarpmak suretiyle meydana geldiği,

olay yeri azami hız limitinin 60km/saat olduğu ancak sanığın hız limitinin iki katı hızda seyrettiğine ilişkin tespitin olmadığı gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen yeterli teşdit nedeni gösterilmeksizin azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Turhal