Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/1542 E. , 2026/1957 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4127 E. 2024/2445 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/1542 E. , 2026/1957 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4127 E. 2024/2445 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/1, TCK 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılan vekilinin ve sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun 70, TCK'nın 62, 52, 53... . maddeleri uyarınca 10 ay hapis 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz nedenleri; suça konu eserlerin kültür varlığı olduğunu bilmediğine, suç kastı olmadığına, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; tüm dosya kapsamı ve sanığın sabıkalı geçmişi dikkate alındığında, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, suç tarihinde sanıklar ... ve ...'ın motosiklet ile seyir halindeyken kolluk tarafından durdurulduğu, kaçmaya çalıştıkları, fakat yakalandıkları, sanıklardan ...'ın üzerinde 2 adet sikke bulunduğu, alınan bilirkişi raporuna göre bahse konu sikkelerin 2863 sayılı Kanun 23. maddesine göre korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın bildirim yapılmamış kültür varlığını hukuka aykırı şekilde bulundurmak suretiyle üzerine atılı müsnet suçu işlediği sabit olmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkındaki suçun sübutuna ilişkin tespitinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak 2863 sayılı Yasanın 4/1 maddesinde, korunması gerekli kültür ve tabiat varlıklarını bulanların bunu en geç üç gün içinde yetkili mercilere bildirmeye mecbur olduklarının düzenlendiği, belirtilen yükümlülüğe aykırı hareketin de aynı Yasanın 67/1 maddesinde yaptırım altına alındığı, sanık ...'ın dava konusu taşınır kültür varlıklarını bulduğuna yönelik bir beyanının bulunmadığı, aşamalarda değişmeyen beyanlarında 12 yaşındaki oğlunun bularak kendisine verdiğini beyan ettiği, benzer olayla ilgili verilen Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2013/26485 Esas, 2014/22526 Karar sayılı, 12.11.2014 tarihli kararında da belirtildiği üzere sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1 maddesinde düzenlenen izinsiz kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu, İlk Derece Mahkemesince sanık ... yönünden suç niteliği yanlış belirlenerek sanığa eksik ceza verildiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın izinsiz kültür varlığı bulundurmak suçundan cezalandırılmasına, sanığın cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.