Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1697 K.2025/7797

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;

“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında.

Çaykara Orman İşletme Şefliğinin, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; ... vekilinin temyiz isteminin, REDDİNE, B.Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nın 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkındaki davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, yapıya ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın yaptığı yasa dışı inşa faaliyetlerini yargılama aşamasında tamamen kaldırması sebebiyle.

2863 sayılı Kanuna aykırı olacak şekilde fiziki ve inşai müdahalenin mevcut olmadığı anlaşılmış ve neticede bu şekilde kabul edilen eylem yönünden 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığının kabulüyle atılı suçtan beraatine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; dosya kapsamından, sanığın aynı eylemi nedeniyle daha önce Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarih ve 2017/14 Esas, 2017/132 Karar sayılı ilamı ile 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 27.09.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin istinaf talebi bu nedenlerle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün gerekçesindeki sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin gerekçeler çıkartılarak yerine "Sanığın aynı eylemi nedeniyle daha önce Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarih ve 2017/14 Esas, 2017/132 Karar sayılı ilamı ile 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 27.09.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkındaki davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir" cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasının "1" numaralı bendi ilk paragrafı çıkartılarak yerine "1.

Her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırması istemiyle de kamu davası açılmış ise de, sanığın aynı eylemi nedeniyle daha önce Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2017 tarih ve 2017/14 Esas, 2017/132 Karar sayılı ilamı ile 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 27.09.2017 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki davanın CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca reddine," cümlesinin yazılması suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,